Het Kalergie Plan – Samenzweringstheorie of daadwerkelijk plan?

De Spiegel columnist Sascha Lobo publiceerde onlangs een lijst van “rechtse populistische” woorden waarin het Pirinçci-citaat “omvolking” wordt beschreven als een typisch rechtse samenzweringstheorie. Heeft Lobo gelijk, zijn er helemaal geen plannen voor maatschappelijke herstructurering, of zit er iets achter?

 

Om vooruit te lopen op het antwoord: ja en nee. In Europa en Azië (en waarschijnlijk overal elders) is de “bevolking” van de respectievelijke heerschappij geenszins een zeldzame maat van Prins van alle soorten. Het vreemde Duitse woord “Bevölkerung” (bevolken) komt hier zelfs uit voort. De Brandenburg-Pruisische keizers en koningen waren bijzonder dol op het bevolken. De Nederlandse wijk in Potsdam is een stenen getuigenis van de nederzetting van Nederlandse vakmensen door de Soldatenkoning. Direct ernaast staat de kerk van de katholieke parochie van Petrus & Paulus, gebouwd door Belgische wapensmeden. En op nog geen honderd meter afstand staat een Franse protestantse kerk voor de Hugenoten, zoals Thilo Sarrazin schrijft.

Monarchen verder weg beheersten ook heel goed het nieuw-bevolken van grote regio’s. Zo riep de Sjah van Perzië eeuwen geleden de christelijke Armeniërs op naar Iran te komen om zijn economie te versterken. De nakomelingen van deze immigranten hebben vandaag de dag natuurlijk te lijden onder het regime van de islamitische mullah, dat hen als derdeklas burgers behandelt. In het algemeen kan gesteld worden dat het bevolken vaak ten koste ging van de immigranten of hun nakomelingen en ten voordele van de heersers en de inheemse bevolking. De Banater Schwaben, de Transsylvanische Saksen en de Volga-Duitsers zouden er heel wat over kunnen vertellen.

De nazi-bevolkingsplanners in de Tweede Wereldoorlog spraken niet van “bevolken” maar van “omvolken” in de bezette gebieden van Oost-Europa, omdat de inheemse bevolking zou moeten worden vervangen door “Arische” kolonisten of hen als slaven zouden moeten dienen. Naar aanleiding van dit onmenselijke project van de nazi’s koos de schrijver Akif Pirinçci de term “omvolking” om kritiek te leveren op de geforceerde massale immigratie van opportunistische moslims en Afrikanen, die volledig ten koste gaat van de inheemse Duitse en Europese bevolking, met uitzondering van een kleine minderheid van de gebruikelijke profiteurs.

Maar hebben deze profiteurs van de asielindustrie zelf de “vlucht” van illegale immigranten georganiseerd om zich persoonlijk te kunnen verrijken, zoals de Keulse CDU-politicus Horitzky, door bijvoorbeeld hun eigendommen als asielaccommodatie tegen fabelachtige prijzen te verhuren die onmogelijk zijn op de vrije markt? Nee, natuurlijk niet; asielindustriëlen zijn net als sociale immigranten opportunisten die van de gelegenheid gebruik maken om zonder arbeid te verrichten ten koste van anderen te leven .

Zelfs Angela Dorothea Merkel heeft geen bijzondere waarde gelegd aan de ver van onderwijskennis staande noodlottige immigratie van Mohammedanen. Hoewel ADM, wegens gebrek aan belangstelling of eenvoudige onbekwaamheid, alles wat mogelijk was, zoals de rechtsstaat of het zorgbeleid, heeft laten varen, waren er geen aanwijzingen dat gedurende tien jaar een actieve herstructurering van de samenleving was gepland. Geen wonder, zelfs Merkel was zich bewust van de rampzalige gevolgen van massa-immigratie. Waarom zou ze in die problemen komen? Na haar verkiezingsoverwinning in 2013 zag ze zichzelf als GröKaZ (Groot-Kanselier) in de traditie van een Adenauer of Kohl. In dit verband herinnert u zich wellicht de PR-ramp van de zomer van 2015, toen Merkel een huilend moslimmeisje op de ARD-televisie vertelde dat ze het land moest verlaten.

ADM herinnerde zich dat. Om niet opnieuw op haar donder te krijgen van de pro-asiel massamedia, besloot ze zelfs de miljoenen sociale en juridische vluchtelingen uit de islamitische gordel en Afrika uit te nodigen. Met succes: de media en het machtige linkse academische milieu steunen haar nog steeds grotendeels zonder beperkingen, schrijft JW.

Angela Dorothea Merkel, de asielindustrieëlen en ook de illegalen zelf zijn dan ook slechts kleine tandwielen in een systeem die reageert in plaats van handelt. Maar wie bestuurt het dan? Werd de “vluchttsunami” slechts toevallig teweeggebracht, is het het resultaat van een keten van ongunstige gebeurtenissen? Natuurlijk niet, omdat de valse vluchtelingen niet door oorlog of terreur het land zijn ontvlucht, maar juist zijn gelokt met financiële beloften. Anders zouden al tientallen jaren geleden miljoenen Syriërs, Irakezen, Iraniërs of Ethiopiërs naar Europa zijn gekomen omdat hun landen chronisch instabiel zijn.

Nee, uit onderzoek van de hulporganisatie Artsen zonder Grenzen blijkt dat ongeveer 90% van de asielzoekers in Duitsland naar Duitsland komt voor financiële (70) of familieredenen (20). In deze context onthulde de Internet DJ Retron op YouTube dat in Syrië al jaren het gerucht wordt verspreid dat men zonder werk in een ongelooflijk rijk Duitsland zou kunnen leven en zelfs auto’s en huizen cadeau zou kunnen krijgen. In tijden van Twitter en Facebook kunnen zulke vreemde geruchten zelfs naar de andere kant van de planeet worden verspreid, wat dan ook is gebeurd.

Zelfs Angela Dorothea Merkel heeft geen bijzondere waarde gelegd aan de ver van onderwijskennis staande noodlottige immigratie van Mohammedanen. Hoewel ADM, wegens gebrek aan belangstelling of eenvoudige onbekwaamheid, alles wat mogelijk was, zoals de rechtsstaat of het zorgbeleid, heeft laten varen, waren er geen aanwijzingen dat gedurende tien jaar een actieve herstructurering van de samenleving was gepland. Geen wonder, zelfs Merkel was zich bewust van de rampzalige gevolgen van massa-immigratie. Waarom zou ze in die problemen komen? Na haar verkiezingsoverwinning in 2013 zag ze zichzelf als GröKaZ (Groot-Kanselier) in de traditie van een Adenauer of Kohl. In dit verband herinnert u zich wellicht de PR-ramp van de zomer van 2015, toen Merkel een huilend moslimmeisje op de ARD-televisie vertelde dat ze het land moest verlaten.

ADM herinnerde zich dat. Om niet opnieuw op haar donder te krijgen van de pro-asiel massamedia, besloot ze zelfs de miljoenen sociale en juridische vluchtelingen uit de islamitische gordel en Afrika uit te nodigen. Met succes: de media en het machtige linkse academische milieu steunen haar nog steeds grotendeels zonder beperkingen, schrijft JW.

Angela Dorothea Merkel, de asielindustrieëlen en ook de illegalen zelf zijn dan ook slechts kleine tandwielen in een systeem die reageert in plaats van handelt. Maar wie bestuurt het dan? Werd de “vluchttsunami” slechts toevallig teweeggebracht, is het het resultaat van een keten van ongunstige gebeurtenissen? Natuurlijk niet, omdat de valse vluchtelingen niet door oorlog of terreur het land zijn ontvlucht, maar juist zijn gelokt met financiële beloften. Anders zouden al tientallen jaren geleden miljoenen Syriërs, Irakezen, Iraniërs of Ethiopiërs naar Europa zijn gekomen omdat hun landen chronisch instabiel zijn.

Nee, uit onderzoek van de hulporganisatie Artsen zonder Grenzen blijkt dat ongeveer 90% van de asielzoekers in Duitsland naar Duitsland komt voor financiële (70) of familieredenen (20). In deze context onthulde de Internet DJ Retron op YouTube dat in Syrië al jaren het gerucht wordt verspreid dat men zonder werk in een ongelooflijk rijk Duitsland zou kunnen leven en zelfs auto’s en huizen cadeau zou kunnen krijgen. In tijden van Twitter en Facebook kunnen zulke vreemde geruchten zelfs naar de andere kant van de planeet worden verspreid, wat dan ook is gebeurd.

Alleen, wie verspreidt dergelijke geruchten die hele divisies van goedgelovige jonge mannen uit falende staten motiveerden om de Europese Unie te bestormen? De “Open society foundation” van de Hongaars-Amerikaanse miljardair George/György Soros speelt vaak een rol bij dergelijke vragen. De man was in de jaren negentig van de vorige eeuw een absolute haatfiguur van links, omdat hij publiekelijk werd beschouwd als het prototype van de beruchte speculant en financieel kapitalist. Aangezien hij nu ’s werelds belangrijkste aanhanger van de “open samenleving” is, wordt hij door links genegeerd of als filantroop vereerd. Het concept van de “open samenleving” van de beroemde filosoof Karl Popper uit 1945 is in feite meer een libertair-politieke samenleving, die zowel anarchie als de totalitaire heerschappij van individuen als György Soros moet voorkomen. Omdat Popper echter, waarschijnlijk onder de indruk van nazi-terreur, gekant was tegen natiestaten en culturele identiteit, gebruikt zijn ‘supporter’ Soros het concept voor de planning van een maatschappij die openstaat voor migratie – d.w.z. niet meer zo ‘vaste’ maatschappij – waarin alle culturele kenmerken kunnen worden gepolijst en zo een homogeen volk zonder identiteit kan worden gecreëerd, dat alleen maar denkt en handelt op een libertijns-politiekdemocratische manier en dus in utopie leeft.

Als je naïef wilt zijn, kun je dat geloven. Maar als je kijkt naar het leven van de meedogenloze speculant Soros, zul je hardcore egoïstische motieven moeten aannemen. Het is moeilijk te zeggen wat radicale machtsmongers als Soros concreet bij elkaar spinnen. Een “etnisch kleurrijke”, “diverse”, eigenlijk wortelloze, identiteitsloze massa die zich door een gebrek aan gemeenschappelijke symbolen niet meer efficiënt in belangengroepen kan organiseren, is voor zakenmensen en totalitaire politici veel gemakkelijker te controleren dan een werkelijk kleurrijk pluralistisch volk dat weerbarstig kan zijn, en af en toe politici en andere bonzen naar pensionering of zelfs guillotines stuurt. Dit is precies wat George Orwell beschreef in “1984”: Rol de maatschappij om, en u heeft het in uw handen (alleen aan “vluchtmigratie” heeft hij toen waarschijnlijk nog niet gedacht).

De plannen van György Soros zijn dus niet bijzonder origineel. Ook hier in Duitsland zijn dergelijke of soortgelijke gedachten niet onbekend bij zijn groene Jacobijnse collega’s:

"Wij, de Groenen, moeten ervoor zorgen dat er zoveel mogelijk buitenlanders naar Duitsland komen. Als ze in Duitsland zijn, moeten we vechten voor hun stemrecht. Wanneer we dat hebben bereikt, zullen we het deel van de stemmen hebben dat we nodig hebben om deze republiek te veranderen."

Naast Soros of Cohn-Bendit staat de pan-Europese graaf Richard Coudenhove-Kalergi, zelf Boheemse Japanner, bekend als een identiteitsmixer. In plaats van de volwassen nationale tradities en de Europese diversiteit van volkeren zou er een “Eurazië-Negroide-ras van de toekomst” moeten komen, zoals de latere Karel de Grote-prijswinnaar in 1922 schreef.

Nadat cynische half-ideologen zoals graaf Coudenhove hun idee in de wereld hadden gebracht, werd het soms veel later overgenomen door jonge, vrij eenvoudige, volwaardige ideologen, zonder echter de onderliggende doel-rationele intentie te kennen. Een actueel voorbeeld van zo’n onwetende gelovige is de inmiddels bijna legendarische Pools-Duitse Harvardse politicoloog Yascha Mounk, die op de ARD-televisie sprak over het plan om de Duitse mono-etnische democratie om te vormen tot een “multi-etnische” (niet: multiculturele!) democratie. Waarom de multi-etnische samenleving beter zou moeten zijn en dus wenselijk, vraagt de ‘wetenschapper’ Mounk zich verrassend genoeg niet af; wat bewijst dat de nieuwkomers onder de sociale revolutionairen niet eens meer weten wat ze eisen en vorderen.

De integratiecatastrofe die al decennialang in West-Europa wordt waargenomen, laat echter zien dat opengrenzen-fanatici als Cohn-Bendit, Soros of Coudenhove de berekening zonder de waard hebben gemaakt: Vooral de cultureel bijzonder vreemden maken het duivels moeilijk om zich te mengen met de Europeanen of zich aan te passen. Integendeel, zij importeren hun xenofobe tradities en sluiten zich bijzonder strikt af. In feite zou Soros de AfD met miljarden moeten sponsoren om de meng-vijandige  Mohammedanen het land uit te krijgen.

De andere “waard” zijn autochtone Europeanen die totaal geen behoeft hebben om aan de dergelijke linkse fascistische ideeën van een Coudenhove-Kalergi te voldoen. Vrijwel niemand zal de gedwongen massa-immigratie van totaal vreemden op de lange termijn toejuichen en dan met hen paren om de fantasieën en vervoering van wazige machts-fanatiekelingen te realiseren.

BRON

Lees meer »

De ideologie die Europa in haar greep houdt – het Coudenhove-Kalergi-plan

Weinig mensen zullen ooit van Richard Coudenhove-Kalergi gehoord hebben. Toch is het gedachtegoed van de Oostenrijker zeer bepalend geweest voor de koers van Europa en beïnvloedt deze tot op de dag van vandaag. Zowel in het kader van Europese integratie, economisch beleid evenals immigratie dient de visie van Coudenhove-Kalergi als een handboek voor de hedendaagse Europese elite. Hoe kan een individu dat dusdanig veel invloed uit heeft geoefend op de ontwikkeling van de Europese Unie (EU) zo onbekend zijn bij het grote publiek?

Coudenhove-Kalergi (1894) was de zoon van een Oostenrijkse vader en een Japanse moeder. Zijn vader was werkzaam als diplomaat en zijn moeder was de dochter van een zeer vermogende Japanse oliehandelaar. In 1919 nam hij de Tsjechische nationaliteit aan en jaren later kwam hij in het bezit van het Franse staatsburgerschap. Deze nationaliteit zou hij tot zijn dood behouden.

In de vroege jaren ’20 begon Coudenhove-Kalergi zijn gedachtegoed uiteen te zetten. In 1923 bracht hij zijn eerste boek uit genaamd Pan-Europa, wat een Europees samenwerkingsverdrag op basis van lidmaatschap beschrijft. Om zijn ideologie aan te kondigen organiseerde hij congressen die werden bijgewoond door vooraanstaande wetenschappers en intellectuelen van die tijd. Onder andere Albert Einstein, Thomas Mann en Sigmund Freud waren aanwezig op deze congressen. Ook de voormalige Franse premier Leon Blum – die wij al in een eerder artikel behandelden – stond nauw in contact met Coudenhove-Kalergi.

Via niemand minder dan Baron Louis de Rothschild kwam de Oostenrijker in contact met Max Warburg, een van oorsprong Duitse bankier. Warburg financierde de plannen van Coudenhove-Kalergi en bracht hem tevens in contact met invloedrijke personen uit de internationale financiële en politieke wereld.

Langzaam maar zeker begon Coudenhove-Kalergi’s Pan-Europeanisme aan een opmars. Het gedachtegoed werd al snel overgenomen door een groot deel van de Europese elite en verspreid via de vele vrijmetselaarsloges op het continent. Al in 1929 stelde hij het lied Ode aan de Vreugde van Beethoven voor als Europees volkslied en 9 mei als Europadag. Beide ideeën zijn exact in deze vorm geadopteerd en geïmplementeerd door de hedendaagse EU. De opkomst van het nationaalsocialisme in Duitsland bracht zijn progressie tijdelijk tot stilstand, maar na de Tweede Wereldoorlog zette de Oostenrijker zijn werk ongehinderd voort.

Het Europese volkslied en Europadag zijn slechts het topje van de ijsberg. De geest van Coudenhove-Kalergi lijkt nog steeds rond te waren in de instituties van de EU, want achter iedere wet of beleidsstuk dat wordt aangenomen lijkt zijn hand te zitten.

Het ultieme doel van Coudenhove-Kalergi was de verwezenlijking van een Verenigde Staten van Europa. Volgens de Oostenrijker zou men ook op andere continenten uiteindelijk toewerken naar dit model, want hij schrijft eveneens over een Pan-Amerikaanse Unie – die zowel Noord- als Zuid Amerika zou omvatten – en een Aziatische Unie onder leiding van China en Japan. Het einddoel is een wereld bestaande uit slechts vijf staten die nauw met elkaar samenwerken, waarmee Coudenhove-Kalergi feitelijk doelt op een globale overheid.

In de vroege jaren van de Koude Oorlog pleitte Coudenhove-Kalergi voor een Europese douane-unie die uiteindelijk zou transformeren tot een monetaire unie. Deze unie zou tot stand moeten komen door een samenwerking tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Europese Vrijhandelsassociatie.

In zijn boek Praktischer Idealismus beschrijft Coudenhove-Kalergi hoe Europa in de toekomst niet langer bewoond zal worden door de oorspronkelijke bewoners van Europa, maar door een mengelmoes van Europese, Aziatische en Afrikaanse volkeren. De nieuwe Europeaan moet volgens Coudenhove-Kalergi lijken op de oude Egyptenaren.

Het is een beangstigend idee dat de plannen van Coudenhove-Kalergi één voor één worden gerealiseerd. Hoewel hij zijn ideologie bijna honderd jaar geleden voor het eerst vorm gaf, lijken we tegenwoordig toe te werken naar de voltooiïng van zijn wereldbeeld. De douane-unie en de monetaire unie zijn ondertussen al gefuseerd tot een al maar federaliserende EU. Ook Coudenhove-Kalergi’s visie omtrent een Amerikaanse Unie en een Aziatische Unie zijn al in zekere mate verwerkelijkt.

En wat te denken van de eindeloze legale en illegale migratiestromen waar Europa mee wordt geconfronteerd? Ook dit sluit naadloos aan op Coudenhove-Kalergi’s wereldbeeld. Is dit de werkelijke reden waarom de Europese elite weigert de massa-immigratie een halt toe te roepen?

Elke twee jaar wordt de Coudenhove-Kalergi prijs uitgereikt aan “leidende persoonlijkheden die met enorme toewijding werken aan de unificatie van Europa”. Twee bekende ontvangers van de prijs zijn niemand minder dan de Duitse bondskanselier Angela Merkel en de oud-voorzitter van de Europese Raad Herman van Rompuy.

En wat te denken van de eindeloze legale en illegale migratiestromen waar Europa mee wordt geconfronteerd? Ook dit sluit naadloos aan op Coudenhove-Kalergi’s wereldbeeld. Is dit de werkelijke reden waarom de Europese elite weigert de massa-immigratie een halt toe te roepen?

Elke twee jaar wordt de Coudenhove-Kalergi prijs uitgereikt aan “leidende persoonlijkheden die met enorme toewijding werken aan de unificatie van Europa”. Twee bekende ontvangers van de prijs zijn niemand minder dan de Duitse bondskanselier Angela Merkel en de oud-voorzitter van de Europese Raad Herman van Rompuy.

Het bestaan van Coudenhove-Kalergi’s ideologie is onbekend bij de overgrote meerderheid van de Europese bevolking. Tegelijkertijd wordt de Oostenrijker binnen de kringen van de Europese elite vereerd als een goddelijk wezen. Stap voor stap werkt men naar het wereldbeeld van Coudenhove-Kalergi toe. Jaren lang werden degenen die licht wierpen op deze ontwikkelingen niet serieus genomen en hun bevinden afgedaan als samenzweringstheorieën. Achteraf gezien hadden velen van hen toch gelijk.

BRON

Lees meer »

Het Coudenhove-Kalergiplan – de genocide van de volkeren van Europa

Massa-immigratie is een fenomeen waarvan de oorzaken door de politieke elites knap verborgen worden gehouden, terwijl de multiculturele propaganda wordt ingezet om haar als onafwendbaar voor te stellen. In dit artikel willen we voor eens en voor altijd aantonen dat de massa-immigratie geen spontaan fenomeen is. Wat de elites proberen te presenteren als een onvermijdelijk aspect van het moderne leven is in werkelijkheid het resultaat van een plan, dat is ontstaan aan de vergadertafel en waar tientallen jaren aan is gewerkt. Een plan om het gezicht van ons continent volledig te veranderen.

 

Het Pan-Europa

Slechts weinigen weten dat een van de belangrijkste initiatiefnemers van het proces van Europese eenwording een man was die ook het plan formuleerde voor de genocide van de volkeren van Europa. Hij was een sinister individu, wiens bestaan bij de grote massa van ons volk onbekend was, maar de politieke elites beschouwen hem als de grondlegger van de Europese Unie. Zijn naam is Richard von Coudenhove-Kalergi. Zijn vader was een Oostenrijks diplomaat met de naam Heinrich von Coudenhove-Kalergi (met verbindingen naar de Byzantijnse familie van Kalergi’s), en zijn moeder de Japanse Mitsu Aoyama.

Dankzij zijn hechte contacten met Europese aristocraten en politici, en door het netwerk van relaties gecreëerd door zijn edelman-diplomaatvader, kon Richard von Coudenhove-Kalergi ongezien aan het werk, buiten het oog van de publiciteit. Hij slaagde erin om de meest invloedrijke staatshoofden voor zijn plan te winnen en maakte hen tot supporters en medewerkers van zijn “project van Europese integratie”.

In 1922 richtte hij in Wenen de “Pan-Europese” beweging op, die streefde naar het creëren van een Nieuwe Wereld Orde, gebaseerd op een federatie van naties geleid door de Verenigde Staten. Europese eenwording zou slechts de eerste stap zijn in het creëren van een wereldregering. Onder zijn vroegste supporters waren de Tsjechische politici Tomáš Masaryk en Edvard Beneš, en de Duits-Joodse bankier Max Warburg, die de eerste 60.000 marken investeerde. De Oostenrijkse kanselier Ignaz Seipel en de volgende president van Oostenrijk, Karl Renner, namen als eersten de verantwoordelijkheid op zich voor het leiden van de “Pan-Europese” beweging, en later boden Franse politici, zoals Léon Bloum, Aristide Briand, Alcide De Gasperi enz., hun hulp aan.

Met de opkomst van het fascisme in Europa in de jaren na 1930 viel het project van Europese eenwording stil en zag de “Pan-Europese” beweging zich gedwongen zichzelf op te heffen. Na de Tweede Wereldoorlog echter slaagde Kalergi er dankzij zijn als bezeten en onvermoeibare activiteit en de support van Winston Churchill, de Joodse Vrijmetselaarsloge B’nai B’rith en grote kranten zoals de New York Times, in om de goedkeuring van de Amerikaanse regering te verwerven, waarna de CIA erbij werd betrokken om het plan tot voltooiing te brengen.

De essentie van het Kalergiplan

In zijn boek ‘Praktischer Idealismus’ legt Kalergi uit dat de burgers van de toekomstige “Verenigde Staten van Europa” niet de bewoners van het oude continent zullen zijn, maar mensen van een nieuw gemengd ras, de producten van een grondige en wijdverspreide rassenvermenging. Hij stelt dat de volkeren van Europa zich genetisch zouden moeten mengen met Aziaten en andere niet-blanke rassen, om zo een multiraciale populatie te scheppen, die geen helder besef van traditie of identiteit meer heeft en daardoor gemakkelijk te besturen is door de regerende elite.

Kalergi verkondigt de noodzaak een einde te maken aan het recht van naties op zelfbeschikking en schetst het uiteenvallen van natiestaten door middel van etnische separatistische bewegingen en de vernietiging van de naties zelf door massale migratie. Teneinde Europa gemakkelijk bestuurbaar te maken door de elite stelt Kalergi de creatie van een homogene bevolking van gemengd ras voor, en op de vraag wie dan die nieuwe elite moet zijn, is Kalergi met name helder op het volgende punt:

De mens van de toekomst zal van gemengd ras zijn. De rassen en klassen van vandaag zullen geleidelijk verdwijnen als gevolg van het wegvallen van ruimte, tijd en vooroordelen. Het Euraziatische-negroïde ras van de toekomst, uiterlijk gelijkvormig met de Oude Egyptenaren, zal de huidige diversiteit van volkeren en de diversiteit van individuen vervangen. In plaats het Europese Judaïsme te vernietigen, heeft Europa ongewild deze volkeren gezuiverd en opgeleid, en ze door dit kunstmatige evolutionaire proces naar hun toekomstige status als een leidende natie gedreven. Het is niet verrassend, dat de mensen die ontsnapten uit de getto-prison de spirituele adel van Europa gingen vormen. En zo creëerde de bewogen zorg die Europa bood een nieuwe generatie aristocraten. Dit vond plaats toen de Europese feodale aristocratie ten onder ging als gevolg van de emancipatie van de Joden [door acties ondernomen door de Franse Revolutie]

Hoewel geen enkel leerboek Kalergi noemt, vormen zijn ideeën de leidende motieven van de Europese Unie. Het geloof dat de volkeren van Europa gekruist zouden moeten worden met Afrikanen en Aziaten teneinde onze identiteit te breken, de traditionele levenswijzen te doorbreken en één gemengd ras te kweken, is de reden voor overheidsbeleid dat de belangen van minderheden vooropstelt. De onderliggende motieven zijn in werkelijkheid niet humanitair, het is de machthebber achter het meedogenloze regime dat de EU domineert, die de grootste genocide in de geschiedenis plant.

Iedere twee jaar wordt door de Coudenhove-Kalergi Foundation een prestigieuze prijs uitgereikt aan Europeanen die hebben geëxcelleerd in het bevorderen van dit criminele plan. Onder hen die zo’n prijs ontvingen zijn Angela Merkel en Herman van Rompuy.

Het faciliteren van genocide ligt ook aan de basis van de constante oproepen van de Verenigde Naties, waarin wordt geëist dat we miljoenen immigranten toelaten om het lage geboortecijfer onder Europeanen helpen teniet te doen. Volgens een rapport, gepubliceerd in januari 2000 van de bevolkingstak van de Verenigde Naties in New York, met de titel: “Immigrant replacement: A solution to declining and aging population”, zal Europa moeten accepteren dat er 159.000.000 migranten worden toegelaten tot aan 2025.

Het noemen van dergelijk exacte cijfers is bewijs voor een plan met voorbedachte rade. Het is duidelijk dat een laag geboortecijfer gemakkelijk kan worden verhoogd met de juiste maatregelen om families te ondersteunen en het is net zo duidelijk dat de introductie van vreemde genen niets zal helpen ons genetisch erfgoed te bewaren, maar het juist zal vernietigen. Het gevolg van het huidige beleid ter bevordering van multiracialisme is de creatie van een verzwakte ongelijksoortige populatie, zonder nationale, historische of culturele cohesie. Samengevat: de ideeën van het Kalergiplan waren en zijn nog steeds de basis van officieel overheidsbeleid gericht op de genocide van de volkeren van Europa door massa-immigratie.

Brock Chisholm, voormalig directeur van de World Health Organization (WHO), demonstreerde dit duidelijk toen hij zei: “Wat men overal moet doen, is het aantal geboorten beperken en gemengde huwelijken (tussen de verschillende rassen) bevorderen, wat zal leiden tot de vorming van één enkel ras over de gehele wereld, dat kan worden bestuurd door één centrale autoriteit.”

Conclusies

Als we om ons heen kijken, lijkt het erop dat de implementatie van Kalergi’s plan zich in een gevorderd stadium bevindt. We zien momenteel de fusie van Europa met de Derde Wereld. De golf van interraciale huwelijken produceert ieder jaar duizenden mensen van gemengd ras: de “kinderen van Kalergi”. Onder de dubbele druk van desinformatie en humanitaire verstandsverbijstering, bevorderd door de massamedia, worden wij Europeanen geleerd om onze afkomst en onze nationale identiteit te loochenen.

De dienaren van de globalisering proberen ons te overtuigen dat het ontkennen van onze identiteit een vooruitstrevende en humanitaire daad is, dat “racisme” verkeerd is, omdat zij willen dat wij allemaal blinde volgelingen worden. Het is, nu meer dan ooit, noodzakelijk om de leugens van het Systeem te pareren, om de revolutionaire geest wakker te maken onder Europeanen. Iedereen moet bewust worden gemaakt van deze waarheid dat Europese eenwording op genocide neerkomt. We hebben geen andere keus, het alternatief is nationale zelfmoord.

Noot van de vertaler (die naar het Engels, niet die naar het Nederlands): Ofschoon de redenen waarom Kalergi de keuzes maakte die hij maakte niet bijzonder interessant zijn voor ons, zullen we toch proberen het antwoord te geven op een vraag die ongetwijfeld onder onze lezers zal leven: hoe kan het toch dat een Europese aristocraat met Vlaamse, Poolse en Grieks-Byzantijnse wortels, en zelfs met enig samoerai-bloed in zijn aderen (van zijn moeder) zo’n gewillig instrument was in de handen van duistere krachten? De redenen, in onze opinie, zijn veelsoortig, eigenaardig, psychologisch en… vrouwen.

We nemen dan ook een persoonlijkheid waar met een sterk snobistische manier van doen, arrogantie, en, vergeef me de term, “gedegenereerd elitairisme”. Daarnaast was het gegeven dat zijn moeder Aziatisch was mogelijk reden voor interne conflicten en frustraties, iets wat kan gebeuren met mensen van een dergelijk hoog temperament. De meest doorslaggevende factor echter moet de “goede tiener” zijn geweest, die, uiteraard bij toeval, aan zijn zijde was en zijn eerste vrouw werd (13 jaar oud): de Jodin Ida Roland, die later een gevierd actrice zou worden.

Op 16 november 2012 werd aan de President van de Europese Raad, Herman van Rompuy, de Coudenhove-Kalergiprijs toegekend tijdens een speciale conferentie in Wenen om 90 jaar Pan-Europese beweging te vieren. De prijs wordt iedere twee jaar toegekend aan leidende persoonlijkheden voor hun bijzondere bijdrage aan het proces van Europese eenwording.

Een beslissende factor die hem hielp de prijs te winnen, was de evenwichtige manier waarop President Van Rompuy zijn taken uitvoerde in de nieuwe positie van President van de Europese Raad, die was ingesteld door het Verdrag van Lissabon. Hij vervulde deze bij uitstek gevoelige leidinggevende en coördinerende rol met een geest van vastberadenheid en verzoening, terwijl ook de nadruk werd gelegd op zijn professionele arbitrage in Europese aangelegenheden en niet aflatende commitment aan Europese morele waarden.

In zijn speech beschreef dhr. Van Rompuy de eenwording van Europa als zijnde een vredesproject. Dit idee, dat ook het doel was van het werk van Von Coudenhove-Kalergi, is na 90 jaar nog altijd belangrijk. De prijs draagt de naam van Graaf Richard von Coudenhove-Kalergi (1894-1972), filosoof, diplomaat, publicist en oprichter van de Pan-Europese beweging (1923). Von Coudenhove-Kalergi was de pionier van de Europese eenwording, die met zijn werk het idee van een federaal Europa populariseerde.

Onder de winnaars van de prijs bevinden zich o.a. de bondskanselier van Duitsland, Angela Merkel (2010), en de president van Letland, Vaira Vike-Freiberga (2006).

BRON

Lees meer »

Een sterk Europa: het Coudenhove-Kalergi plan

Als reactie op de Brexit, de toenemende macht van China en een dreigende wereldwijde handelsoorlog, zien we in de Europese media en politiek een versterkte roep om een sterk Europa. Wat wil men daarmee bereiken? Hoe ver wil men daarin gaan? Om de doelstellingen achter de Europese eenwording te kunnen begrijpen, moeten we terug naar het jaar 1923 en naar de plannen van één man: Richard Nicolaus graaf Coudenhove-Kalergi.

Richard Nicolaus graaf Coudenhove-Kalergi (Tokio 16 november 1894 - Schruns (Oostenrijk) 27 juli 1972) was een Oostenrijks schrijver, politicus en stichter van de Paneuropese Unie. Hij was de zoon van een Oostenrijks-Hongaarse diplomaat in Japan en een Japanse moeder. Coudenhove-Kalergi ontwikkelde het idee voor een verenigd Europa, waarin landen op economisch, militair en politiek terrein zouden samenwerken. Om dit idee te bevorderen richtte hij in 1923 de Paneuropese Unie op, de oudste Europese eenheidsbeweging.
Coudenhove-Kalergi streefde naar een Europese politiek als tegenwicht tegen de Verenigde Staten, Rusland en Azië. Daarnaast moest het door Coudenhove-Kalergi gedroomde Europa vrijheid, vrede en welvaart bevorderen. Deze aspecten zijn door de latere Europese Unie overgenomen. Zo waren het Europese volkslied, ‘Ode aan die Freude’ van Beethoven, en de Europese vlag ideeën van hem.

De Paneuropese Unie (PEU)
Coudenhove-Kalergi’s ideeën vonden al snel veel bewondering onder de grote Europese filosofen en intellectuelen. Bekende leden van de PEU waren onder andere Albert Einstein, Thomas Mann, Charles de Gaulle, Konrad Adenauer, Franz Josef Strauß, Bruno Kreisky en Georges Pompidou.
In 1926 vond in Wenen het eerste PEU-congres plaats. Tweeduizend deelnemers uit vierentwintig landen zorgden voor de publieke doorbraak van de Pan-Europese beweging. Hier startte de politieke eenwording van Europa. Na de ellende van de tweede wereldoorlog gingen de deuren voor Coudenhove-Kalergi en zijn ideeën verder open. Tegen de achtergrond van het door de oorlog verwoeste Europa waren de doelstellingen van de PEU zeer aantrekkelijk: ontplooiing van volkeren, vrijheid, verantwoordelijkheid, veiligheid, sociale gerechtigheid en vrede, enz.

Doelstellingen
Maar wat zit er achter deze mooie woorden? Op de website van Paneuropese Unie lezen we: “De natuurlijke gemeenschappen en verbanden moet opgaan en plaats maken voor één Europese identiteit. […] Het christendom is de ziel van Europa… maar zij respecteert de bijdrage van het jodendom en de Islam voor onze geestelijk-culturele ontwikkeling , waaraan ze ondeelbaar deel hebben.”
Een veelbetekenende uitspraak van Coudenhove-Kalergi is: “De toekomstige mens zal van gemengd ras zijn. Hedendaagse rassen en klassen zullen geleidelijk verdwijnen als gevolg van ruimte, tijd en het verdwijnen van vooroordelen. Het Euraziatische-negro ras van de toekomst, dat zal lijken op de oude Egyptenaren, vervangt de verscheidenheid van volkeren met een verscheidenheid aan individuen.”

‘Eén Europese identiteit’ en ‘vervang de verscheidenheid van volkeren en individuen’. Doet dat niet eerder denken aan conformisme, aan eenheidsworst? Het lijkt er eerder op dat men het oorspronkelijke idee van ‘ontplooiing van volkeren, vrijheid en verantwoordelijkheid’ wil bereiken door het vervangen van de individuele verscheidenheid, door één Europese identiteit.
‘Een gemengd ras’? Alsof de oorlog niet juist bewezen heeft hoe gevaarlijk het denken in termen van rassen is. Is het doelgericht mengen van rassen niet een gevaarlijke variant op het elimineren van ongewenste rassen door de nazi’s? Beide zijn een vorm van ‘veredeling’ op basis van ras.
‘Verdwijnen van vooroordelen’? Horen daar ook de christelijke normen en waarden bij? Is dat een mogelijke verklaring voor (of achterliggende gedachte van) de oorlog van links Nederland tegen de christelijke moraal die al tientallen jaren wordt gevoerd?

Gods Woord
Wat zegt Gods Woord over deze Europese droom? Zal zij werkelijkheid worden? Zal zij onze problemen oplossen? Toen de Heere bij de torenbouw van Babel de spraak van de mensen verwarde, dreef Hij de volkeren bewust uit elkaar. Hij voorzag namelijk een groot gevaar: ’en de HEERE zei: Zie, zij vormen één volk en hebben allen één taal. Dit is het begin van wat zij gaan doen, en nu zal niets van wat zij zich voornemen te doen, voor hen onmogelijk zijn. Kom, laten Wij neerdalen en laten Wij hun taal daar verwarren, zodat zij geen van allen elkaars taal zullen begrijpen’ (Genesis 11:6-7).
Met de spraakverwarring schiep Hij afzonderlijke volkeren om de mensheid te beschermen tegen zichzelf en om hen over de aarde te verspreiden, zoals Hij Adam en Eva en Noach geboden had (Genesis 1:28 en 9:1). Wil de Heere dan geen samenwerking? Waar gaat gezonde samenwerking over in het valse eenheidsdenken van Babel? Eén van de kenmerken van de valse eenheid is dat het bij Europa gaat om een eenheid zonder God, dat wil zeggen zonder de God van de Bijbel.

Globalisering
Ook is duidelijk dat het eenheidsstreven niet stopt bij de grenzen van Europa. Het Europese eenheidstreven is onderdeel van het mondiale eenheidsstreven, de veelgeroemde globalisering. En deze kon wel eens hét middel van de satan zijn om te komen tot zijn uiteindelijke doel: één wereldeconomie, één wereldreligie en één koning, namelijk het Beest uit Openbaring 13. Het lijdt geen twijfel dat de ‘groten der aarde’ (de grootste bedrijven, banken, media, de rijkste landen, enz.) zo hun eigen belang hebben bij deze beoogde globalisering.
Maar het gaat niet alleen om geld en macht. Het gaat ook om een bewuste vermenging van christendom, jodendom en islam. Dit zal vermoedelijk uitlopen op de aanbidding van het Beest (Openbaring 13). De hele wereld zal het Beest volgen en aanbidden: ’En de hele aarde ging het beest met verwondering achterna. […] En allen die op de aarde wonen, zullen het aanbidden, althans van wie de namen niet zijn geschreven in het boek des levens van het Lam Dat geslacht is, van de grondlegging van de wereld af’ (Openbaring 13:3b, 8).

Europa en de Nieuwe Wereldorde
De Paneuropese Unie en haar gedachtegoed is nog steeds actueel. In bijna alle landen van Europa zijn afdelingen van de PEU te vinden. Elk jaar wordt de Coudenhove-Kalergi prijs uitgereikt, een prijs voor de inzet ten behoeve van de Europese eenwording. Onder de winnaars komen we vele bekende namen tegen: Luns, Adenauer, Churchill, Kissinger, Kohl, Mitterand, Beatrix, Paus Johannes Paulus II, Juncker, Blair, Clinton, Merkel, Van Rompuy, Paus Franciscus, Macron.
Het Europese eenheidsstreven is een tussenstation op weg naar een wereldwijde eenheid.
Europese kopstukken spreken meer dan ooit in termen van een Nieuwe Wereldorde die koste wat het kost moet doorgaan en over genetische vermenging die onze problemen zal oplossen. Eén van de machtigste mannen van Europa, de voorzitter van de Duitse Bondsdag, Wolfgang Schäuble, zegt over immigratie:
“Het zijn de (tussen)schotten die ons kapot maken, en ons door inteelt zullen degenereren. Voor ons zijn de moslims een verrijking van onze openheid en diversiteit.”
In dit licht is het begrijpelijk dat vooral de anti-globalisten (zoals Trump, voorstanders van de Brexit, rechtspopulisten) in de media voortdurend bespottelijk worden gemaakt. Zij zijn spookrijders op de snelweg naar de Nieuwe Wereldorde. Zij passen niet in het plaatje, vormen zelfs “een bedreiging voor de Nieuwe Wereldorde, waar we toch al 70 jaar hard aan gewerkt hebben”, zoals wijlen de Republikeinse senator Mc Cain in 2017 voor de camera’s verklaarde.

De ontknoping dichtbij
Europa begon met één man. Europa zal eindigen met één man: het Beest uit de zee. Hoewel het rijk van het beest wereldomvattend zal zijn, zal Europa daar vermoedelijk, als het wederopgestane Romeinse rijk, een belangrijke rol in spelen. Het is m.i. het laatste rijk van het ‘statenbeeld’ van Daniel 2 en het ‘schrikwekkende dier’ van Daniel 7.
Dat dit Europese eenheidsdenken en deze globalisering aangestuurd worden door de satan, lijkt mij een duidelijke zaak. Hij is op dit moment immers de overste van deze wereld (Johannes 14:30), de god van deze eeuw (2 Korinthe 4:4). Om zijn plannen te verwezenlijken, gebruikt de satan niet alleen gevallen engelen, maar ook mensen, vooral de machtigen op aarde. Hij is de spin in het web van een wereldwijd complot. Daarom waarschuwt de Heere ons voor deze mensen, die zelfs het christendom binnengedrongen zijn: ’Want zulke lieden zijn valse apostelen, bedrieglijke arbeiders, die zich voordoen als apostelen van Christus. En geen wonder, want de satan zelf doet zich voor als een engel van het licht. Het is dus niets bijzonders als ook zijn dienaars zich voordoen als dienaars van gerechtigheid’ (2 Korinthe 11:13-15a).

Als we Gods Woord lezen, vooral het profetische woord, kunnen we in grote lijnen op de hoogte zijn van satans plannen, want Paulus zegt: ’zijn gedachten zijn ons niet onbekend’ (2 Korinthe 2:11). Dan kunnen we ervoor waken daar niet aan mee te werken.
Maar gelukkig heeft de satan niet het laatste woord. Als wij zien hoe de wereld zich in hoog tempo ontwikkeld heeft in de richting van de laatste jaarweek van Daniël 9, in de richting van de grote verdrukking van Mattheüs 24, mogen we weten dat het einde van de satan ook dichtbij is. Hij zal worden onttroond. De Heere zal hem in de kraag vatten en hem voor duizend jaar opsluiten. Dan zal de Heere Jezus het koningschap op aarde overnemen en vanuit Jeruzalem orde en gerechtigheid brengen op aarde. Want Hij is onze gerechtigheid: ’In Zijn dagen zal Juda verlost worden en Israël onbezorgd wonen. Dit zal Zijn Naam zijn waarmee men Hem noemen zal: de HEERE ONZE GERECHTIGHEID’ (Jeremia 23:6).

En als deze dingen al zo dichtbij zijn, hoeveel temeer het moment dat wij thuisgehaald zullen worden. Gelooft u dat?

 

BRON

Lees meer »